( و رابطه‌اش قطع مىشود ) و زن به سوى پدرش و اقوامش بر مىگردد « 1 » . و سابقا گفتيم كه : چون امّ سلمه خواست در زير كساء داخل شود حضرت فرمودند : از اهل من دور شو . معلوم مىشود كه عنوان اهل بر امّ سلمه صدق نمىكرده است و حضرت با اين عنوان او را دور كرده‌اند ، با آنكه امّ سلمه زوجهء حضرت بوده است . و از روايتى كه سيوطى نقل مىكند پس از آنكه امّ سلمه مىگويد : الست من اهلك ؟ قال : انّك الى خير انّك من ازواج النّبىّ « 2 » . « آيا من اهل شما نيستم ؟ حضرت فرمودند : عاقبت تو به خير است ، تو از زنان پيغمبر هستى » . از اينكه حضرت عنوان اهل را از او برداشته و عنوان زوجه را در مقابل به جاى آن گذاشته‌اند استفاده مىشود كه زن‌ها اهل مرد نيستند و شايد مراد از اهل مرد افرادى باشند كه با او پيوند غير قابل زوال داشته باشند مانند دختر و پسر و نواده ، و زن گرچه در مدّتى با عقد زواج رابطه با مرد پيدا مىكند لكن اين پيوند قابل زوال بوده به طلاق و غيره از بين مىرود . علاوه اگر مراد از اهل بيت ، زن‌هاى رسول خدا بودند اين شرفى بود براى آنها كه در مواقع حسّاس به آن مباهات و افتخار مىنمودند ، و ديده نشده است كه يكى از زن‌هاى رسول خدا اين ادّعا را بكند و اين لقب را به خود نسبت دهد تا ديگران از اقربا و بستگان زن‌هاى رسول اكرم از اين شرف استفاده نموده و نسبت اهل البيت را به زن‌هاى رسول خدا داده باشند ، و حتّى معاويه كه از لقب امّ المؤمنين خواهرش امّ حبيبه دختر ابو سفيان سوء استفاده نموده بر فراز منبر شام به خود لقب و عنوان خال المؤمنين مىدهد ، اگر بر خواهرش عنوان اهل بيت صادق بود مسلّما كوس انا اخو اهل البيت را به صداى بلند مىنواخت ، و نيز ابو بكر و عمر كوس انا ابو اهل البيت شان بلند بود . ليكن همه مقرّ و معترف‌اند بر آنكه اين آيه در شأن پيغمبر و على و فاطمه و حسن و حسين عليهم السّلام نازل شده است . و علاوه در آيه مباركه خطاب اهل البيت با ضمير جمع مذكّر آمده است : ليذهب عنكم ، و يطهّركم و در صورتى كه آيه دربارهء زنان رسول خدا بود بايد ضمير

--> ( 1 ) « صحيح مسلم » باب فضائل على عليه السّلام . ( 2 ) « الدّرّ المنثور » ج 5 ص 198 .